COPYRIGHT NOTICE!

உங்களைப் போல் தான் நானும். என் தேடல்களில் பதிந்த‌ காலடித்தடங்கள் இவை. எனவே, இந்த பதிவில் காணப்படும் எதையும் என் அனுமதியோடு மட்டுமே பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

Friday, October 17, 2008

சினிமாய ஜாலம்

என்னுடைய இருபத்தைந்தாவது பதிவு. வெள்ளிவிழா கொண்டாட அவுக வாரேன், இவுக வாரேன்னு சொன்னதுக்கெல்லாம் வேண்டாம்னுட்டோம்ல!! வருசத்துக்கு ரெண்டு பதிவு, மூணு பதிவுன்னு ரெண்டு வருசமா ஒப்பேத்திட்டிருக்கேன் (எங்க வீட்டுக்காரரும் கச்சேரிக்கு தெனைக்கும் போறாரு... கான்டீன் காபி குடிக்க).

இப்ப செமத்தியா மாட்டினேன். ராதா ஸ்ரீராம் என்னை திரைப்பட இடியாப்பத்தில் சிக்கிவிட்டு விட்டார்கள். என் பதினைந்து வயதுக்குள் மொத்தமே ஆறேழு படங்கள் பார்த்திருப்பேன். அவ்வளவு தான். என் அம்மா வழிச் சொந்தத்தில் ஒருவர் வீட்டுக்கு விடுமுறைக்குப் போனபோது, இரவுக் காட்சி ("கி"ந்திப் படம்) அவர்கள் கூட்டிச் சென்ற போது பார்த்ததுக்கே, "தே.#.யா பொண்ணுங்க தான் இரவுக் காட்சி பாக்கும்"னு அப்பாவிடமிருந்து வசவு விழுந்ததாக அம்மா சொன்னார் (ஏம்மா சொன்னீங்க?) அப்பாவைக் கேட்க வேண்டிய கேள்விகள் கேட்டாச்சு. அதுக்கும் இந்த பதிவுக்கும் சம்பந்தமில்லை. அதே போல், "முளை விட்டாச்சு. என்னை காப்பாத்திக்க எனக்குத் தெரியும்"னு படி தாண்டி தனியாவே (கையில் அரை ப்ளேடு வச்சுகிட்டு) நிறைய படங்கள் அப்புறம் பார்த்துருக்கேன் (அர்த் சத்யா, தெ மேன் ஹூ ந்யூ டூ மச்... லாரல் ஹார்டி - இதுக்கு ப்ளேடு தேவையில்லை:-). இது தான் என் சினிமா பில்டப்.

1). எந்த வயதில் சினிமா பார்க்க ஆரம்பித்தீர்கள்? நினைவுதெரிந்து கண்ட முதல் சினிமா? என்ன உணர்ந்தீர்கள்?

எப்பப் பார்த்தேன்னு தெரியாது. நாலு வயதில், "அந்த ஹீரோவும் ஹீரோயினும் லவ் பண்றாங்க" என்று அவர்கள் மரத்தைச் சுற்றி பாடியதற்காக, பறைசாற்றியிருக்கிறேன். என் ஜீனியஸ் புத்தியை:-) புரிந்து கொள்ளாத நம் ஊரார் கேலி செய்திருக்கிறார்கள். நாலு வயதுக்குள் ஓரிரண்டு படம் பார்த்திருக்கலாம். எங்கம்மாவுக்கு என்ன படம் பாத்தோம்னு நினைவில்லை.
நினைவு தெரிந்து பார்த்த முதல் படம்: என் க்ளாஸ்ல, பாக்கறதுக்கே செவப்பா, நல்லா படிக்கிற பொண்ணு, அவளை மாதிரி நானும் நல்லா படிக்கணும்கற முடிவுல் இருந்த காலம். அவள் எம்ஜியார் பக்தை. அது சொல்லிச் சொல்லி நானும் ஒரு எம்ஜியார் படம் பார்க்கணும்னு முடிவு செய்து, அப்பாவை கன்வின்ஸ் செய்து, "நாளை நமதே" போனது நினைவில் இருக்கிறது. ஓரளவுக்கு மூணு வேடம்னு புரிந்தாலும், நமக்குக் குடும்பப் பாட்டு இல்லியேன்னு கவலை படும் அளவுக்கு நான் சின்னவள் இல்லை அப்ப. ஏன், எதுக்குன்னு நிறைய கேள்வி கேட்டேன்னு சொல்லுவாங்க. கட்டாயம் மூட்டைப் பூச்சிகளை உணர்ந்தேன். எம்ஜியார் படத்தில் ஒன்றும் இல்லை என்றும். அதுக்கப்புறம் ஒரு எம்ஜியார் படமும் (துட்டு கொடுத்து) பார்த்ததில்லை.

2) கடைசியாக அரங்கில் அமர்ந்து பார்த்த தமிழ் சினிமா?
குசேலன்:( பசுபதியோட ரசிகை நான். அது வரைக்கும் படம் ஓக்கே. டாலர் கொடுத்து ரஜினியோட வெத்து பிட் படம் பாக்குற அளவு நான் ரஜினி சார் ரசிகை இல்லை.

3) கடைசியாக அரங்கிலன்றிப் பார்த்த தமிழ் சினிமா எது, எங்கே, என்ன உணர்ந்தீர்கள்?
தசாவதாரம் - முழுசா பார்க்கலை. தொண்டையில், கோலி சோடாவின் கோலி சிக்கியதாய். மீன் சாப்பிட்டுப் பழக்கம் இல்லாததால். எனக்கு உள்ள பெரிய கஷ்டம், எனக்குப் பிடித்தவர்கள் முட்டாள்தனமான வேலை செய்தால் ஒக்காந்து பாக்க முடியாது. நானும்
இரைந்து திட்டி எங்கூட ஒக்காந்திருக்கவங்கள் எல்லாம் ஓட வைச்சிடுவேன். கமல் சார் கோட்டையை விட்டுட்டார், இனிமே ரூட் மாத்த மாட்டார்னு இந்த படம் பார்த்து புரிந்தது (நான் ஒரு ட்யூப் லைட் :-(

4) மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா?
குணா. (அய்! அய்யனார் ஆயிட்டோம்லா!)
மகாநதி, மில்லியன் டாலர் கொடுத்தாலும் அந்த படம் திரும்பிப் பாக்க மாட்டேன் (நீங்க யாரச்சும் கொடுங்க, அப்ப திரும்பி யோசிக்கிறேன்). “அந்த நாள்” விமர்சனம் படித்ததிலிருந்து பாக்கணும்னு தோணுது.

5a) உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா - அரசியல் சம்பவம்?
ஆட்டோ ஹோல்ஸேல் கம்பெனி நடத்தறீங்களா?

அரசியல் உணர்வு அதிகமாக உணர்ந்திருக்கிறேன். கருணாநிதி, எம்ஜியார், ஜெயலலிதா என்று நம் தலைமுறை முதலமைச்சர்கள் எல்லாரும் திரை/நாடகப் பின்புலத்திலிருந்து வந்தவர்கள். ஏன் கலைஞர்/ அண்ணா பெரியாரிடமிருந்து பிரிந்தார், எம்ஜியார்/ஜெ. அரசியல் நாடகங்களுக்கு அர்த்தங்கள் புரிந்தே வளர்ந்தேன். இப்ப சத்யராஜ், ரஜினிக்கு முன்னால் நடிகர் சங்க நாடகத்தில், பேசுவதையும் பார்க்கிறோம். அவிங்க எல்லாரும் நம்மள என்னான்னு நினைச்சிட்டிருக்காங்க?

5b) உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா - தொழில்நுட்ப சம்பவம்?
ஹ்ம், எனக்கு எடிட்டிங்ல ஈடுபாடு உண்டு. அதுக்காக தமிழ்ல படங்கள் ஊன்றிப் பார்ப்பேன்... ஆனா பொதுவா இன்னிக்கு(ம்) தொழில்நுட்பம் மேல்நாடு சார்ந்து இருப்பதாக தோன்றுகிறது...
எனக்கு இன்னிக்கும் பிடித்தது (கடோத்கஜன் ஸ்டைலில் வாயப் பொளந்துகிட்டுல்லா பார்ப்போம், அவர் வாய்ல லட்டு எப்படிப் போவுதுன்னு. அவரு உடல் பெரிசாக பெரிசாக, பாத்திரங்கள் சிறிசாத் "தோணும்". அந்த ஷாட்களுக்கு எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டிருப்பாங்க! அப்படி கஷ்டப்பட்ட "சின்ன மனுஷங்களுக்கு" இந்த் பதிவு சமர்ப்பணம்):


6) தமிழ்ச்சினிமா பற்றி வாசிப்பதுண்டா?
உண்டு & இல்லை. எல்லா கிசுகிசு படித்தாலும், இப்ப விகடன்ல மக்கள் பின்னூட்டத்தோடு படிப்பது தான் படு சுவாரசியம். எல்லாத்தையும் பொளந்து வச்சிடுறாங்க.

குமுதத்தில் நம்மூர் ஹாலிவுட்டார் தொடராய் எழுதியதை விரும்பிப் படித்தேன்.

7) தமிழ்ச்சினிமா இசை?
கேட்பேன். ரங்கு, நண்டு, சுண்டு எல்லாம் பீட்டரு பாட்டு தான்:-( நான் வாணி ஜெயராம் குரலின் அடிமை. ஹிந்தி, தமிழ்னு எல்லாம் கேட்பேன். யாரையும் குறிப்பா தமிழ் இசையமைப்பாளர் பிடிக்கும்னு இல்லை.
எனக்குக் கடந்த இரு வருடங்களாகப் பிடித்த்த்த்த்த்த்த்த்த பாடல், தேன் குரலழகி மும்பை ஜெயஸ்ரீயின் குரலில் (இதுக்கு மேல பொம்பளங்க காதலை அழகாச் சொல்ல முடியுமா?)

8) தமிழ் தவிர வேறு இந்திய, உலக மொழி சினிமா பார்ப்பதுண்டா?
உண்டு. இந்தியாவில் இருந்த போது தூர்தர்ஷன் டிவில மதியம் வரும் வேற்று மொழிப் படங்களில் தொடங்கியது (ரே, மற்றும் இந்திய கிழக்கத்தியப் படங்கள் பொதுவாகப் பிடித்தன) என் அறிவுத் தாகம் (ஹய்யோ!)

தமிழ்ப்பதிவர்களில் எத்தனை பேர் பெண்கள், சிறு குழந்தைகளின் தாயாய், வேலை பார்க்கிற பெண்ணாய் இருப்பவர்கள் அவர்களுக்கு மட்டுமே இது புரியும்: நேரம் இல்லை:-( "சென்ட் ஆஃப் அ உமன்" பார்த்து சிக்னலில் நிற்காமல் போய் போலிஸிடம் மாட்டியிருக்கிறேன். ஒஸாமா பார்த்திருக்கிறேன். இன்னும் பல படங்கள் உண்டு என்றாலும், ஹிஹி, "மை கஸின் வின்னி" வசனம் வரிவரியாக ஒப்பிப்பேன். (நம்ம காரக்டர் ஃப்ளா அது).

9) தமிழ்ச்சினிமா உலகுடன் நேரடித்தொடர்பு உண்டா? என்ன செய்தீர்கள்?
துட்டு கொடுத்து படம் பார்த்துட்றோம் இல்ல? அது தான் தொடர்பு. என் தந்தை வழி உறவினர் இருவர்(!) அந்த/இந்த கால படங்களில் கதை/வசன கர்த்தாக்கள். அவர்களுக்கு என்னைத் தெரியாது என்பதால், வுட்டுடறேன்.

10a) தமிழ்ச்சினிமாவின் எதிர்காலம் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
என்னிக்குமே, சுஜாதா, ஜெயகாந்தன், ராஜேஷ்குமார்/சாரு, ஜெமோ, பொ. கருணாகரமூர்த்தின்னு பலதரத்தையும் படிக்கிற மாதிரி, தமிழ்ல சினிமால எல்லாரும் இருக்காங்க. வளர்ச்சி இருக்கும்னு கண்டிப்பா நம்புகிறேன். கார்ப்பரேட் தயாரிப்பாளர்களை சினிமா ஜீரணிச்சப்புறம் ஸீ! சேஞ்! (பன் இன்டென்டட்).

10b) அடுத்த ஓராண்டு தமிழில் சினிமா கிடையாது, மற்றும் சினிமா பற்றிய சமாச்சாரங்கள், செய்திகள் எதுவுமே பத்திரிகைகள், தொலைக்காட்சி, இணையம் உள்ளிட்ட ஊடகங்களில் கிடையாது என்று வைத்துக்கொள்வோம்? உங்களுக்கு எப்படியிருக்கும்? தமிழர்களுக்கு என்ன ஆகும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?
தயவு செய்து இதை நடைமுறைக்குள்ளாக்கினால், நம் குழந்தைகளின் நன்றிக்குரியவர்களாவீர்கள். இந்த டிவி சனியனையும்.

Thursday, September 25, 2008

விதி வலியது (அ) காதல்(?) நேரம்

எதையும் எதிர்பார்த்துப் போன பயணம் இல்லை. போயே ஆக வேண்டும், வரவில்லை என்றால், ஒப்பந்தம் காலி என்று அதட்டி வரச் சொல்லியிருந்தார்கள். தெரிந்த ஊர் என்றாலும், குழந்தைகளை விட்டுப் போவதில் மனமே இல்லை. அவர்களை விட நான் தான் கண்ணீர் விட்டிருப்பேன். "சின்னது பொறக்கறச்சே கூட பெரிசை விட்டுட்டு இருக்க முடியாம மறுநாளே ஆஸ்பத்திரியை விட்டு வந்துட்டேன். இப்ப எப்படி?" என்பதற்கு பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டு அனைத்தையும் அறிந்த ரங்கமணியின் புன்னகை பதில்.

விமானம் சிறியது. இதை விட சிறிய விமானத்தில் ஒருமுறை போயிருக்கிறேன். பாராடைவிங் செய்யும் போது. வாழ்க்கை நிலையற்றது எனக் காணும் விதமாக நிறைய டேப் ஒட்டி விமானத்தை ஒரு விதமாக நொறுங்கி விழாமல் வைத்திருந்தார்கள். அப்படியும் குதிக்க‌ பயந்து விமானத்துக்குள் இருந்து விடுவேனோ என்று தள்ளி விடவே ஒருவர் இருந்தார். அந்த அளவுக்கு இல்லை என்றாலும் இந்த‌ விமானத்தில் இரைச்சல் அதிகம். முன் சீட்டில் இரண்டு ஆண்கள், கைகளில் சீட்டுக் கட்டு, சாப்பாடு, தண்ணீர். அந்த பக்கம் முன்சீட்டில் ஒன்று காலியாக இருந்தது. மிகுந்த சப்தம் போடுகிற, எல்லாரிடமும் ஹலோ, சௌக்யமா என்று உரிமையுடன் கேட்கிற தோரணையுடன் (எனக்கு முன்முடிவுகள் ஜாஸ்தி) ஒரு கறுப்பு ஆண் அங்கு வந்து கடைசிப் பயணியாக அமர்ந்தார். போய்ச் சேரும் இடத்தில், கறுப்பர்கள் அதிகம். அதனாலோ என்னவோ, விமானத்தின் ஒரே "பணிப்பெண்"ணும் கறுப்பர். யூ.எஸ்.ஸின் தென்பகுதியில் எங்கே வளர்ந்தவர் என்று கேட்காமலே சொல்லக்கூடிய அமைதியும் பாங்கும். மணமாகாதவர் என்று தெரிந்தது.

சரி ஏதோ பத்திக்கும், நமக்கும் பொழுது போகட்டுமேன்னு நினைத்தேன். அதற்கேற்றாற் போல், அந்த கறுப்பர் பயணத்தின் மூன்று மணி நேரங்களும் பேசிக் கொண்டே வந்தார். நான் கையோடு வைத்திருந்த புளிசாதம் சாப்பிட்டேன், பேசினார். தண்ணீர் கேட்டேன், பேசினார். அந்த பணிப்பெண் "தண்ணீர் பாட்டில் இரண்டு டாலர்" என்றார், உடன் எனக்கு விக்கல் வந்தது, அப்பவும் பேசினார்... என்ன, "உனக்கு வேலை பிடித்திருக்கிறதா, என்ன செய்கிறாய், எப்படி பொழுது போகும்" என்ற ரீதியில் (எனக்குக் காதில் விழுந்தது அவ்வளவு தான்).

இதற்குள் எனக்கு முன்னால் இருந்த ஆண்கள் சாப்பாடு முடித்து, கையோடு வந்த தண்ணீர் குடித்து, சீட்டு ஆட ஆரம்பித்தனர். சீட்டாட்டத்தில் யார் தோற்கிறார்களோ அவர் மற்றவருக்கு முத்தம் தர வேண்டும் என்று அவர்களுக்குள் விதி போல். விதி யாரை விட்டது?

பயணத்தின் இறுதியில் அந்த பணிப்பெண் அம்மாவை அம்போ என்று விட்டு விட்டு அந்த கறுப்பு இளைஞர் லக்கேஜுக்காக காத்திருக்கும் போது இன்னொரு குறுகுறுப்பழகியோடு கடலை வறுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

எல்லாம் நேரம்!

Monday, August 04, 2008

செய்தி: மணிரத்னம் படத்தின் நடிக்க ஆசைப்படும் ஜே.கே.ரித்திஷ்


அண்ணன் ஜே. கே. ரித்தீஷ் வாழ்க வாழ்க!

அன்னார் புகழ் உலகெங்கும் பரவியது அவரது ரசிகர்களும் வெறியர்களும் அறிந்ததே! தன்னடக்கமற்ற அவர் இயல்பும், தற்புகழ்ச்சியுள்ள அவர் பேச்சும் (மாத்திச் சொல்லிட்டேனா?), அவர் நடையும் சடையும் படைகொல்லும் அவர் முகவெட்டும்... போதுமா, இன்னும் கொஞ்சம் வேணுமா?

தினமலர்ல பார்த்தவுடனே கையும் ஓடல, காலும் ஓடல! அவருடைய அஃபிஷியல் ரசிகர்கள் மன்றத்தினர் போடுவதற்குள் பதிவு போடணும்னு ஒரு வெறி.. அவ்ளோ தான்.

விஷயம் வேற ஒண்ணுமில்ல. இதுக்குத் தான் பில்டப்:

"கோடம்பாக்கத்தில் குறுகிய காலத்தில் வள்ளலாக (?) வலம் வரும் ஹீரோ ஜே.கே.ரித்திஷ்க்கு மணிரத்னம் இயக்கத்தில் நடிக்க வேண்டும் என்பதுதான் லட்சியமாம்.

இதனை நிருபர்களிடம் தெரிவிக்கும் ரித்திஷ், மணிரத்னம் சார் படங்களை ஒன்று விடாமல் பார்த்தவர்களில் நானும் ஒருவன், என்றார். மணிரத்னம் படத்தில் நடிக்க முடியாத படசத்தில் நாயகன், தளபதி என மணிரத்னத்தின் ஹிட் பட டைட்டில்களில் நடித்து வருகிறார் ரித்திஷ்."


அண்ணன் ஜே.கே. ரித்திஷ் ரசிகர் மன்றம், அமெரிக்கக் கிளை.

செய்தி நன்றி: தினமலர் ஆகஸ்டு 5, 2008, சினிமலர் பக்கம்.
தலை புகைப்படத்துக்கு நன்றி: தமிழ்ஃபிலிம்ரேட்டிங்ஸ்

Thursday, July 31, 2008

யுகப்புரட்சி (அ) அக்னிப் பரீட்சை

"கவுஸ், நீ காந்தியப்பத்தி கேள்விப்பட்டதேயில்லியா?" ஒரு அழகான பெண் ஒரு இளைஞனிடம் கேட்பதால் மட்டும் சுற்றியிருக்கும் சூழ்நிலைக்கு சம்பந்தமில்லாத கேள்வி சரியாய்ப் போய் விடுமா?

"சியா, இது தான் முக்கியமா இப்ப? நாளைக்கு எவ்வளவு முக்கியமான நாள்". என் பதில் கேட்டு சியா சிரித்தாள். இந்த புரட்சி ஓயட்டும், அந்த சிரிப்பை எனக்கே எனக்காக்கிக் கொள்கிறேன். அவளும் புரட்சி ஆன பிறகு தான் எங்கள் திருமணம் என்று உறுதியோடு இருக்கிறாள்...

"புரட்சிக்காரன்னா, உலகத்தில் இருக்கும் கொள்கைகள் எல்லாத்தையும் தெரிஞ்சுக்கணும்னு இல்லை" என்றேன். ஒத்துக்கொள்ளாதது போல் புருவத்தைச் சுருக்கினாள். "எனக்கு காந்தி பத்தித் தெரியும். அப்ப அவருடைய நாட்டு மக்கள் சண்டைக்குத் தயாராயில்லை. பட்டினியாயிருக்கும் ஏழைக்கு முன்னால கடவுள் சாப்பாடாத் தான் வருவார்னு சொன்னது அவர் தானே! நாட்டு விடுதலை பத்தி வெறும் கொள்கைகளால் மட்டுமே பேசிக் கொண்டிருந்த அறிவுஜீவிகளையும், நாட்டு விடுதலை பத்தி கவலைப்படக் கூட நேரமில்லாத ஏழைகள¨யும் தன் பக்கம் இழுத்துக்க செஞ்ச ட்ரிக் தான் அஹிம்சை".

"போடா! அஹிம்சையில் எனக்கும் நம்பிக்கையில்லை, அதுக்காக, ட்ரிக்னெல்லாம் சொல்ல மாட்டேன்" கிளம்பிப் போய் மற்ற தோழர்களோடு அமர்ந்தாள். அவர்களின் சிரிப்பும் பேச்சும் எங்கள் இருட்டு பாலிமர் கூடுகளைக் கலக்க, நான் இரவுக்குளிருக்கு இதமாக வைத்திருந்த கதிர்க்கணப்பின் தழலை உற்று நோக்கத் தொடங்கினேன். காந்தியைப் பற்றி அவருடைய கொள்ளுப்பேரனுடைய பேரன் எழுதிய புத்தகங்களைப் படித்திருக்கிறார் என் தாத்தா. என் தாத்தாவின் தாத்தா அப்போதைய இந்தியாவிலிருந்து அப்போதைய அமெரிக்கா வந்தவர்.

இந்தியா, அமெரிக்காவெல்லாம் இப்போது பள்ளிக்கூடங்களில் மட்டும் தான். ஏதோ ஒரு எண்ணெய்ப் போரால் உலகப் பொருளாதாரம் சரிய, ஒவ்வொரு முன்னேறிய நாடாய்க் களைத்து எண்ணெய் வள நாடுகள் சிலகாலம் கொழிக்க, பொருளாதார இடியாப்பச் சிக்கல் அவிழும் போது எண்ணெய் வளம் தேவையில்லாமல் போய் விட்டது. அதற்குள், சூரியனின் சக்தியிலும் காற்றின் சக்தியிலும் அணுசக்தியிலும் தயாரிக்கப்பட்ட மின்சக்தி உலகமெங்கும் பயனாகிவிட்டது. அதைத் தடுக்க எண்ணெய் வள நாடுகள் போட்ட உலக யுத்தத்தில், நாடுகள் அழிந்தன. ஒரு ஒழுங்கில்லாத மனித குல முன்னேற்றத்தில் பிறந்த இரு பெரும் கட்சிகள் தாம் ருபோர், லாதோர். ஒழுங்குள்ள மனித குல முன்னேற்றம் என்று சரித்திரமே இல்லையே!

நான் லாதோர் கட்சி. கட்சி என்று சொல்வதா, இல்லை அப்போதைய இந்திய சமுதாயத்தில் சொல்லப்பட்ட சாதி என்று சொல்வதா! பூமியின் முக்கால் வாசி நிலத்தில் குப்பைகள் தேங்கிக் கிடந்தன. மிச்ச இடத்தில், மனிதத் தொகை மிதமிஞ்சிப் போனது. உயர்ந்து போன வெப்ப நிலை காரணமாக உலகின் வட பகுதியில் மக்கள் தொகை வசித்து வந்தது. தென் பகுதி நாடுகளில் மிருகங்கள் மடிந்தன, உயிரோடு வாழ வட பகுதியில் தான் வசிக்க முடியும். அதனால், காற்று மாசும் அங்கே தான் அதிகம். நானும் மிச்ச லாதோரும் ஓங்கி உலகளந்த கட்டிடங்களுக்கிடையே இருந்த சந்துகளில் பாலிமர் கூடுகளில் வசித்தோம். மழையோ பனியோ அது தரை வர வருவதற்கு பூமியின் மாசுபட்ட காற்று மண்டலம் அனுமதிப்பதில்லை. பண சக்தி வாய்ந்த ருபோர் சாதியினர் மாசுவளிக்கும் மேல் சாடிலைட்டுகளிலோ பறக்கும் கூடுகளிலோ வசித்தனர். எங்களில் பலரோ மூப்பினால் இறப்பதை விட மூச்சு சம்பந்தப்பட்ட வியாதிகளால் இறந்தனர்.

இன்றைக்குத் தான் வெள்ளை, கறுப்பு, மஞ்சள் என்று அடையாளம் தெரியவில்லை மனித இனத்தில். ஆனால், அப்படி அடையாளம் தெரிந்த காலத்தில், மார்ட்டின் லூதர் கிங் என்பவர் கறுப்பின மக்களுக்காகப் போரிட்டாராம், அவர் மறைந்தும் பல வருடங்கள் , கறுப்பின மக்கள் துன்பப்பட்டனராம். அது போல் தான், என் சாதியில் பிறந்தவர்களுக்கு படிக்க, முன்னேற வசதி கிடையாது. உணவு நாங்களே பயிரிட்டுக் கொள்கிறோம், அதற்கு உந்துகள், எரிசக்தி என்று என் மூத்த லாதோர் எப்பவோ எங்கிருந்தோ பீராய்ந்து வந்தவற்றையெல்லாம் சேர்த்து வைத்திருக்கிறோம்... ருபோர் இருக்கும் இடத்துக்குள் நாங்கள் வாழ முடியாது. வாழச் சரியான இடம் கிடையாது. பிறக்கும் ஒவ்வொரு லாதோர் உயிருக்கும் அடையாள அட்டை வாங்க போராட்டம். அட்டையில்லாமல் உணவு கிடையாது. கள்ள அடையாள அட்டைகள் செய்து எப்பொழுதாவது ருபோர் கட்சியில் எங்கள் மக்கள் போய்ச் சேர்ந்தது உண்டு. ருபோர் அடையாளம் எங்களுக்குத் தேவையில்லை என்றே எங்கள் தலைமுறை நினைக்கிறது. எப்போதோ படித்த கறுப்புக் கவிதை நினைவுக்கு வந்தது: 'பிறப்பின் நாற்றத்திலேயே எங்கள் வாழ்க்கை கழிந்து போகிறது' உரக்கச் சொல்லிப் பார்த்தேன். சிரிப்புச் சத்தம் குறைந்து எல்லாரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்.

துல் அருகில் வந்து, 'பாஸ், இதில் ஜெயிப்போம். கட்டாயம். நாம செய்ய வேண்டியவற்றை ஒருமுறை சொல்லிப் பார்க்கலாமா!' துல் மிக நம்பிக்கையானவன். லாதோர் சாதியிலேயே உபசாதியான பாணாவைச் சேர்ந்தவன். என் ஆணைகளிலும் என் திறமையிலும் ஒரு பக்தியே வைத்திருந்தான். துல், நான், மற்ற பாணாக்கள் எல்லாருமே சேர்ந்து உட்கார்ந்தோம். ரீசா கனைத்துக் கொண்டே, கட்டிட அஸ்திவாரமாயிருந்த கம்பங்களை பிடித்துக் கொண்டே பக்கத்தில் வந்தார். ரீசா எங்கள் லாதோர் இன மூத்தவர். ரீசாவுக்குக் கட்டாயம் அஹிம்சையில் நம்பிக்கை விட்டுப் போயிருந்தது. என் சிறு வயதில், கட்டிட இடுக்குகளில் குப்பைமேடுகளில் கிடக்கும் எலக்ட்ரானிக் பண்டங்களை உடைத்து நான் செய்யும் கருவிகள் அனைத்துக்கும் ஊக்கமூட்டுவார். லாதோர் குழந்தைகள் அனைவரும் அவரிடம் வளர்ந்தன. எங்களுக்கு எல்லோருக்குமே அவர் "ரீசாபா".

என் அம்மா முதற்கொண்டு, வயது வந்த, மூப்பில்லாத, உடல் ஊனம் இல்லாத அனைவரும் ருபோர் சாதியின் தொழிற்சாலைகளிலும் வீடுகளிலும் வேலை செய்தார்கள். ரீசாபாவுக்கு ருபோரிடம் அடிமையாய் இருக்க விருப்பமில்லாமல், சண்டை போட்டு ஓரிரு முறை சிறை சென்றிருக்கிறார். சிறை அனுபவங்களைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்க்கினால், அந்த காடராக்டு விழிகள் இன்னும் திரை போடும். என்னில் தொடங்கி இளைய தலைமுறையினர் வேலைக்குப் போவதைத் தற்போதைக்கு அதை நிறுத்தி விட்டோம். போராட்டம் தொடங்கி இன்றோடு இரண்டு வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. ஆனால், இந்த இரண்டு வருடங்களுக்குள் எத்தனை மாற்றங்கள்? என்னைப் போன்றவர்கள் பல தொழிற்சாலைகளின் சூப்பர்-கணிணி செயல்பாடுகளையும் நிறுத்தினோம். பாடப் பாட ராகம் என ஒவ்வொரு முறையும் கணிணி வழிகள் இன்னும் கைகூடி வந்தன.

"ரீசாபா! இது நடக்கும்னு நினைக்கிறீங்களா?"

"கவுஸ், நம்ம மானப் பிரச்னை. நடக்காதுன்னா செத்துடு!" தீர்மானமாகச் சொன்னார். "உங்க போராட்டத்துல விலைவாசி கூடிப் போயிருக்கு. ஆனால், நீங்கள் செய்வதை ரோபோக்கள் செய்ய முடியும் என்பதால் செய்வதைத் திருந்தச் செய்." சியாவும் மற்ற துணைத் தலைவர்களும் தத்தம் வழியே பறக்கும் கூடுகளில் கள்ள டிக்கட்டுகள், கள்ள அடையாள அட்டைகளோடு பல நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்து போய் விட்டார்கள். சியாவுக்கு இமாலயத்தில் வேலை, 2 மணி நேரத்தில் பறக்கும் கூட்டில் போய் செய்தி அனுப்பித்தாள். அங்கேயும் பழைய இந்தியாவின் தெற்குப் பகுதி வசிக்கத் தகுந்தது அல்ல; போன முறைக்கு இந்த முறை இன்னமுமே மக்கள் தொகை அதிகரித்திருக்கிறது என்றாள். நானும் துல்லும் இங்கே நியூயார்க்கில். இன்னும் பல லாதோர் உலகின் பல பகுதிகளில் நள்ளிரவுக்குள் போய்ச் சேர்ந்தனர்.

================================================

அடுத்த நாள், உலகளாவிய எங்கள் வலை இளைஞர்கள் சொல்லி வைத்தாற் போல் மின்சக்தி நிலையங்களின் கணிணிகளைச் செயலிழக்க வைத்தோம். எங்கும் இருட்டு. அவ்வப்போது கதறல். ஒவ்வொரு மணி நேரமும் ஊடகங்கள் எத்தனை இறப்புக்கள் எத்தனை விபத்துக்கள் என்று செய்தி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தன. எங்கள் சிறு கணப்புக்களின் தழலைக் குறைத்து வெளி உலகு தெரியாமல், மின்சக்தி நிலையங்களை இயக்கும் தானியங்கி கணிணிகளின் ஈட்டுக் கணிணிகள் (பாக்-அப்), அவற்றோடு தொடர்புடைய மற்ற தானியங்கிகள் என்று உலகம் ஸ்தம்பித்துப் போனது. ருபோரில் முக்கால் வாசி இறந்தனர். அவ்வப்போது, ருபோர் மக்கள் கட்டிடங்களில் இருந்து, உணவுப் பற்றாக்குறை, உறவுகள் இறப்பு என்று பல காரணிகளால் குதித்துச் செத்துப் போனதும் உண்டு. அவ்வப்போது ஒரு சில ருபோர் எங்களுடன் பேச வந்த போது, துல்லும் மற்ற பாணாக்களும் அவர்களைக் கொன்று விட்டார்கள்.

6 வாரங்களாக நடந்த எங்கள் போராட்டத்தை முடித்தோம். லாதோர் கட்டிடங்கள் வெற்றிடங்களாகியிருந்தன. லாதோர் தம் இறந்து போனவர்களை மின்னடக்கம் செய்ததிலேயே இன்னும் புகை மண்டலம் அதிகரித்திருக்கிறது என்று ஊடகங்கள் அறிவித்தன. அடையாள அட்டை முறைமைகளை மாற்ற வேண்டும். எங்களுக்கு வாழ இடம் வேண்டும் என்பதெல்லாம் இன்றைக்கு நனவாகிக் கொண்டிருக்கிறது.

உலகின் அத்தனை மூலைகளிலிருந்தும் என் ஆட்கள் திரும்பி வந்தார்கள். சியா இமாலயத்தில் தங்கிவிட்டாள். ஏன் வரவில்லை என்று கேட்டதற்கு செய்தி அனுப்பித்தாள் : "நான் செத்துப் போயிட்டேன்டா".

Saturday, June 28, 2008

வால் ஈ விமர்சனம்



வால்-ஈ வெள்ளிக்கிழமை (ஜூன் 27, 2008) முதன்முதலாக திரையிடப்பட்டது.

இந்த சிறுவர் படங்களுக்கு முதல் நாளே போகவில்லையென்றால், எங்க வீட்டு வானரங்கள் (சின்னது 2, பெரிசு 1) தொல்லை செய்யும். ஆதலால், அவர்கள் இழுத்த இழுப்பில் நான் போய்விடுவேன். அரங்கு நிறைந்திருந்தது. கங்ஃபூ பாண்டாவும் இப்படித்தான் போனோம் --- ஆனால், அரங்கில் ஈ ஓட்டியது நான் தான் (பின்ன? மேற்படி வானரங்கள் வாய்க்குள்ள போயிடுச்சுன்னா என்ன செய்றது, எந்த திரையைப் பாத்தாலும் ரெண்டு கண்களும் வாயும் திறந்து பார்த்துடுவாங்க!). ஆனா வால் ஈ யிலோ குட்டிப்பசங்க (5க்கும் கீழ்) பெரிய குழந்தைங்க (25க்கு மேல்) நன்றாக சிரித்தார்கள். என் எட்டு வயது வாண்டுக்கு ஏற்கனவே பூமி பற்றி கவலை, ரொம்ப சிரத்தையாக எல்லாவற்றையும் பற்றி கேட்டுக் கொண்டது (நாளைக்கு பெரிய கவிதை விளையும் இதனால்:-)

சரி, ஸ்பாய்லர் அலெர்ட். கதை படிக்க வேண்டாம்னா, இந்த கவிதை பதிவு, அறிவியல் பதிவு படிக்கும் போது செய்றாப் போல் அடுத்த பத்திக்குக் கண்ணை ஓட்டிடுங்க. இந்த பத்தி தான் கதை. இதுக்கப்புறமும் இந்த பத்தி படிச்சீங்கன்னா, அது உங்க இஷ்டம். பூவுலகில் 2110ல் உயிரினம் வாழ இயலாது நேர்கிற போது, மனித உயிர்கள் எல்லாம் விண்ணூர்திகளில் உயிர் வாழ்கின்றன. ஒரு சின்ன்ன்ன்ன ரோபோ .. பேர் வால்-ஈ. அதற்கு இந்த பூமியின் குப்பைகளை குறுக்கிஅடைத்து சுத்தம் செய்யும் வேலை கிடைக்கிறது. அவ்வப்போது பூமி உயிர் வாழத்தக்கதாயிருக்கிறதா என்று அக்ஸியம் விண்ணூர்தியில் இருந்து பார்க்க வரும் ப்ரோப்களில் ஒன்றான ஈவாவுக்கும் வால்-ஈக்கும் 29வது நூற்றாண்டில் நிகழும் காதல் கதை. பூமிக்கு மனிதர்கள் திரும்புவார்களா என்பதை வெள்ளி / டிவி / கம்ப்யூட்டர் திரைகளில் காண்க.

படம் பரவாயில்லை. எப்பவும் போல், லாஜிக் பார்க்கறவங்க வேற தியேட்டர் போயிருந்திருக்கணும். தசாவதாரம் நல்லா இருந்ததுன்னு சொன்னா, "இன்கன்வீனியன்ட் ட்ரூத்" நல்லா இருந்ததுன்னு சொன்னா, இந்த படம் சூப்பர். குழந்தைகள் இன்னும் சிலகாலம் (கெ.பி. அம்மாக்களும் கூட) வால் ஈ, ஈவா ன்னு ப்ரேக் ச்க்றீச் குரலில் கத்திக் கொண்டிருப்போம்.

வால் ஈ விளையாட்டு விளையாட...
படம் பற்றி இன்னும் அறிய...
படம், செய்தி நன்றி / Thanks To: வால் டிஸ்னி (Walt Disney), திமூவிபாக்ஸ் (The Movie Box)

Saturday, June 21, 2008

சிந்தனை மாய்த்து விடு!

வானம் பார்த்திருப்பதில் அயர்வே இல்லை.
பசி இல்லை, தாகமும் இல்லை.
மேகம் தாண்டிப் போகும்;
கூடிப் போகும்,பிரிந்தும் போகும்.
மேகம் காணா நேரங்களில்,
கண் மயக்கும் தாரகைகள்.
'என்ன தான் பார்க்கிறாய்?'
எனக்கே தெரியாது.
மொழி தாண்டிய மௌனம்;
எண்ணங்களில் சிறைப்படாமல்
யோகத்தில் இறுத்தி வைக்கும்
யுகாந்திர ரகசியங்கள்.

என்னை வந்து மோதிப்பாரேன்
என்று ஊன்றி நின்ற கால்களை
ஆர்ப்பரித்து மோதிப் போகும் கடலலைகள்....
சுட்டுத்தான் பாரேன் என்று
நீட்டிய ஊனைச் சிதைக்கும் தீநுனிகள்....
இவை எதிலும் இல்லாமல்,
நீலவானில் மட்டும் மோகம்.

Monday, June 02, 2008

யாசகம்

'அன்புள்ள பெரியம்மாவுக்கு, விலைவாசி ஏறியிருப்பதால், இந்தமாதத்திலிருந்து இன்னும் ரூ.75 கூட அனுப்பவும். இப்படிக்கு, அப்பாசொல்படி ....'
'அன்புள்ள சித்தப்பாவுக்கு, சிறுவயதில் சந்துரு அண்ணாவுக்கு அப்பா புதுடவுசர்கள் வாங்கிக் கொடுத்ததையும் படம்வரையும் வகுப்பிற்குக் காசுகட்டியதையும் நினைவு படுத்திக் கொள்ளச் சொல்கிறார். நான்கல்லூரிக்கு அணிந்து செல்ல உங்களிடம் கேட்டு அப்பா சொல்படி நான்எழுத, நீங்கள் புதிதாய் வாங்கியனுப்பியதாய்ச் சொன்ன‌ சேலைகள் ஏற்கெனவேஉபயோகப்படுத்தப்பட்டவை...'

இளமையில் கைநீட்டிக் கேட்ட‌ சிறுமை ...
இன்றைக்குக் கோயிலில் எங்கள் பெயரில்
அன்னதானம்...
இலைக்கு அந்தப் பக்கத்திலும் நான் தானோ?
என்றைக்கும் உன்னிடத்தில் என் யாசகம்.